Home > Piets blog > Deel klimaatsverandering niet meer te voorkomen
Volg Piet

Piets blog

Deel klimaatsverandering niet meer te voorkomen

 

Ik kan me nog goed herinneren wanneer ik voor het eerst over klimaatverandering hoorde. De cover van Pacific Islands Monthly, de ‘Newsweek’van de Pacific. Een foto van prachtige atollen in de azuurblauwe oceaan. En daarboven de kop: "Het broeikaseffect: Zeg maar dag met je handje Tuvalu, Kiribati en Marshall-eilanden".

 

Dat was twintig jaar geleden. Sindsdien heeft het onderwerp me niet meer los gelaten. De eerste tien jaar was het belangrijkste motief om in actie te komen het schrikbeeld van de verdwenen atollen en de verdwenen culturen van de eilandbewoners – die me zo dierbaar waren geworden. Dit mocht de wereld niet laten gebeuren.

Het radicaal terugdringen van de uitstoot van broeikasgassen was de enige kans die de atollen hadden. Dat leek ook te gaan gebeuren. Al een paar jaar na het eerste rapport van het Intergovernmental panel on Climate Change ondertekenden in 1992 de meeste landen, waaronder alle grote mogendheden, het klimaatverdrag en vijf jaar later het Kyoto-protocol.

Maar toen ging het mis. Er werd verwarring gecreëerd over klimaatverandering. Enkele wetenschappers ontkenden dat er een klimaatprobleem was, veel meer wetenschappers konden in hun genuanceerdheid de boodschap niet overbrengen aan het grote publiek en politici. Er gebeurde bijna niets meer en veel kostbare tijd is verloren gegaan.

Nu is er bijna niemand meer die twijfelt aan klimaatverandering en is de bereidheid om maatregelen te nemen enorm toegenomen. Maar we zijn wel twintig jaar verder en in die tijd is de klimaatverandering gewoon door gegaan in een steeds hoger tempo. Maatregelen zijn nodig, meer dan ooit, om voor de mensheid catastrofale veranderingen te voorkomen.

Maar nu moeten we ook verantwoordelijkheid nemen voor de gevolgen die niet meer te voorkomen zijn: toenemende natuurrampen zoals overstromingen en hittegolven, spreiding van ziektes zoals malaria en diarree, watertekorten en mislukte oogsten. Gevolgen die vooral in de armste landen, bij de armste mensen gevoeld worden. Bij de mensen die het minst hebben bijgedragen aan de oorzaak van dit immense probleem.

Dit deel van het klimaatprobleem dringt nog maar mondjesmaat bij mensen door. Het is ook onvoorstelbaar dat we met miljarden ogenschijnlijk onschuldige acties, als tv kijken, eten koken en een douche nemen, ertoe in staat zijn om zoveel ellende te veroorzaken.

De VN klimaatconferentie die acht jaar geleden in Den Haag plaatsvond was het startsignaal voor het Nederlandse Rode Kruis om met de gevolgen van klimaatverandering aan de slag te gaan. Een korte studie naar de mogelijke humanitaire gevolgen van klimaatverandering leidde tot de oprichting van het Rode Kruis Klimaatcentrum, gevestigd in Den Haag, maar ten dienste van de hele internationale Rode Kruis en Rode Halve Maan beweging. Inmiddels hebben we in zo’n 40 landen programma’s lopen.

Dat klimaatactie nu meer moet zijn dan het terugbrengen van broeikasgassen staat ook in het actieplan dat vorig jaar in Bali door alle landen is goedgekeurd en dat de basis is voor de huidige onderhandelingen voor een nieuw klimaatverdrag. Onderhandelingen die op 1 december, tijdens de klimaattop in Poznan de volgende ronde ingaan.

Het Rode Kruis is met steeds meer andere humanitaire en ontwikkelingsorganisaties van de partij om aandacht te vragen voor de bescherming van de meest kwetsbare mensen tegen de gevolgen van klimaatverandering. Want ook deze bescherming moet worden vastgelegd in het nieuwe klimaatverdrag. Er is geen tijd meer te verliezen.

Trouw

Meer Blog