Home > Piets blog > ´Door klimaatverandering weer planten en meren op Groenland’
Volg Piet

Piets blog

´Door klimaatverandering weer planten en meren op Groenland’

Active Image
 
Na dertig jaar waarschuwen tegen klimaatverandering heeft Angaangaq er genoeg van. Nu dankt hij luisteraars voor opwarming Groenland.


Is de mens gevoeliger voor emoties dan voor feiten? Dat was het thema van de jaarlijkse bijeenkomst van Duitse art directors in Berlijn. Als spreker had de organisatie Angaangaq Lyberth weten te strikken, een uit Groenland afkomstige Inuit-medicijnman die dertig jaar geleden door zijn stamoudsten de bewoonde wereld is ingestuurd om mensen te attenderen op de schade die zij de aarde toebrengen.


Als vertegenwoordiger van de arctische volkeren sprak hij in 1978 al voor de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties over de zich voltrekkende klimaatverandering. Afsmeltende ijskappen en zeespiegelstijging waren voor hem toen al realiteit. Ter bekrachtiging van zijn waarschuwingen verrichtte hij met trommels en veren rituele handelingen. Hij verenigt dus de kwaliteiten van spreker en entertainer, moeten de organisatoren van het congres hebben gedacht.


Angaangaq blijkt de hem toebedachte rol echter niet meer te willen vervullen. Hij heeft er geen zin meer in om het consumentisme van zijn toehoorders te hekelen, en hun voor het naderend onheil te waarschuwen. ‘Iedereen knikt eerbiedig en gedraagt zich vervolgens hetzelfde als voorheen’, zei hij. ‘Vandaag zal het niet anders zijn.’


Bovendien is het te laat voor gedragsveranderingen. Wie, zoals Al Gore, de indruk wekt dat de mensheid zichzelf nog voor een ecologische omslag kan behoeden, schept slechts illusies. Daaraan doet hij niet meer mee. Hij bedankte de feestgangers dus omstandig voor hun bijdrage aan de veraangenaming van het leefklimaat op Groenland.


‘Omdat jullie leven zoals jullie leven, groeien bij ons weer planten. Volgend jaar gaan we een grote ceremonie houden omdat we voor het eerst in 20 duizend jaar weer hout hebben om vuur mee te maken.’ Hij loofde de helderheid van het water in de grote meren die de laatste jaren zijn ontstaan, en prees zich gelukkig dat zijn geboortestreek nu ook bevolkt wordt door dieren die het er vroeger te koud vonden, zoals de bruine beer.


‘De dieren passen zich aan de gewijzigde omstandigheden aan’, besloot hij. ‘En dat moeten de mensen onderhand ook maar eens doen.’ Dat is zijn postalarmistische boodschap: wees realist en tel je zegeningen. Aan de verzamelde reclamedeskundigen was ze niet besteed: zij horen liever de ongemakkelijke waarheid.

(Volkskrant)

Meer Blog