Home > Piets blog > IJs op West-Antarctica wordt dunner
Volg Piet

Piets blog

IJs op West-Antarctica wordt dunner

Gedurende vele jaren hebben onderzoekers het antarctische ijs beschouwd als zijnde een relatief stabiele massa. Onderzoekers van de universiteit van Washington hebben nieuwe studies naar voren gebracht die er op wijzen dat bij het verdwijnen van de ijsplaten op zee als buffer, de normale dynamische processen op West-Antarctica verantwoordelijk zijn voor een beduidende uitdunning van het ijs, ze kunnen versneld worden.

De West-Antarctische ijskap is, zover bekend is, steeds stabiel geweest en veranderingen zijn slechts op een schaal van honderdduizenden jaren terug te vinden. Zo verhoudt het zich echter niet meer in het westelijke Antarctica. In de laatste jaren zijn Larsen’s en daarna Wilkins’ ijssplaat ineengestort en uiteengevallen. Als gevolg daarvan zijn de gletsjers – die verbonden waren met die ijsplaten – versneld naar de zee aan het glijden.

Schuld daaraan is het verdwijnen van de druk van de ijsplaat aan de voorzijde van de gletsjer, de ijsplaat werd op zijn beurt weer door het water omhoog- en min of meer teruggedrukt. Onderzoekers zijn nu  bezorgd over de stabiliteit van de West-Antarctische ijskap vanwege het teloor gaan van deze tegenkracht.
Een ijsplaat is een gletsjer die schuift over land naar en in zee. Hoewel er water onder de plaat is, is die ook nog vastgevroren aan het vasteland en eilandjes. Een ineenstorting van een ijsplaat draagt op zich  niets bij aan de hoogte van het water over de wereld. Als het gletsjerdeel van de ijsplaat de zee instroomt draagt het echter krachtig bij aan de waterhoogte over de wereld.

Eén van de redenen dat het antarctische klimaat zo stabiel is geweest, de wereldwijde temperatuurstijging ten spijt, is het dunner worden van de antarctische ozonlaag. (Meer uitleg hierover in een nog volgend bericht).

Het Antarctische ijs wordt dunner door zogenaamde dynamische processen. Dat betekent ook meteen dat het dunner worden van het ijs er toe bijdraagt dat het ijs zich uitspreidt. Naarmate het ijs dunner wordt zal de verankering daarvan aan de bodem minder worden, door minder druk,  waardoor het sneller kan gaan bewegen.
De dynamiche proecessen die het West-Antarctische ijs dunner maken, zijn moeilijk te kwantificeren en zijn daarom door IPCC niet meegenomen in de berekeningen van de mondiale waterstijging in de komende eeuwen. IJsstudies van de universiteit van Washington laten zien dat de ijskap tussen Amundsenzee en de Rosszee per jaar 8 cm dunner wordt. Dat ijsareaal alleen  al is ca. 1.600.000 vierkante kilometer. (37 maal de grootte van Denemarken)

“Deze studie toont aan dat de dynamische processen op Antarctica van aanzienlijk groter belang zijn voor de mondiale zeespiegel dan dat er in het IPCC-rapport staat aangegeven”aldus Dr. Ruth Mottram, glacioloog en klimaatonderzoeker bij DMI en ze voegt daaraan toe:”Als het ijs de zee bereikt is het veel kwetsbaarder en gevoeliger voor smeltprocessen. Dit smelten zou kunnen leiden tot een versnelling van de dynamische processen.”

Het IPCC-rapport van 2007 schrijft slechts een kleine bijdrage van Antarctica toe aan de zeespiegelstijging over de komende periode. De studie van de Universiteit van Washington laat zien dat Antarctica een veel grotere factor kan zijn dan eerder bezien werd.

Bron: DMI. Vertaling VWK.

Meer Blog